اصول و کليات خبر نويسي در روابط عمومي

اصول و کليات خبر نويسي در روابط عمومي

 

روابط عمومي ها با برخورداري از دانش تخصصي و پايبندي به اصول حرفه اي و اخلاقي ضمن شناخت مسئوليتها و جايگاه خويش ، نيازها و منافع متقابلي را با مطبوعات (رسانه ها) مطمح نظر قرار داده و با استفاده از راهکارهاي مناسب ارتباطي و پرهيز از انتظارات نامعقول و غير منطقي سعي در ارائه اطلاعات و اخبار شفاف و درست از سازمان به منظور فراهم سازي شرايط توسعه يافتگي و رشد يکديگردارند.

روابط عمومي بدليل بهره گيري و استفاده از هنرهايي چون نويسندگي ،موسيقي ، طراحي ، خطاطي ، نقاشي و … همواره به عنوان يک فن ، هنر و دانش تخصصي شناخته شده است . هنر نويسندگي در اين ميان از بيشترين کاربرد و کارايي در روابط عمومي برخوردار است و دائماً در تهيه گزارش، خبر، مقاله، بيانيه، آگهي، مصاحبه، سخنراني، تنظيم بروشور، کاتالوگ و … مورد استفاده قرار مي گيرد.

نويسندگي در بياني ساده عبارت است از بيان افکار و احساسات در قالب الفاظ و کلمات درست و دلنشين بطوريکه خواننده بتواند بدون زحمت و به سهولت آنرا درک نموده و مقصود نويسنده را بخوبي بفهمد.

بنيان روابط عمومي بر ارتباطات استوار است و ارتباط با رسانه از جمله محوري ترين حوزه هاي تخصصي روابط عمومي بشمار مي رود . نگارش و نويسندگي پيش نياز برقراري ارتباط هم سنگ و موثر و متقابل بين رسانه ها و روابط عمومي ها تلقي مي گردد . رسانه ها مناسبترين فرصتها را براي ارتباط بين روابط عمومي با افکار عمومي فراهم مي سازند هر چند که روابط عمومي ها بايد از ساير امکانات براي انتقال اطلاعات ، اخبار و برنامه ها براي ارتباطات ميان فردي و گروهي نيز بهره ببرند اما اثر گذاري و کارايي رسانه هاي جمعي و بخصوص مطبوعات بيشتر از ساير تکنيکها و وسايل ارتباط جمعي است .

  • بررسي رابطه بين روابط عمومي ها و رسانه ها

يکي از مهمترين وظايف روابط عمومي ها بخصوص در بخش هاي دولتي ، توليد و تنظيم خبر و تلاش در راستاي بکار گيري از راهکارهاي مهم ارتباطي جهت انتشار به موقع و موثر آن در رسانه هاست .

رسانه هاي جمعي ماهيتاً بدليل برخورداري از ويژگيهاي خاص خود از قبيل : سرعت انتشار اخبار ، نظم در انتشار ، گستردگي حوزه انتشار ، تداوم انتشار ، فراواني حوزه مخاطبان ، در دسترس بودن و همچنين پائين بودن هزينه ها ، همواره مفيدترين ، سريعترين و با صرفه ترين ابزار براي ارتباط روابط عمومي در تبادل عملکرد سازمان و دريافت بازخوردها و آگاهي از داوريها و ارزيابيهاي خوانندگان به شمار مي روند .بطور کلي دوديدگاه مهم در خصوص رابطه بين روابط عمومي ها و رسانه ها مي توان از يکديگر تفکيک و متمايز کرد که هر کدام بر کارکردها و بنيانهاي نظري خاصي استوارند .

در ديدگاه اول روابط عمومي ها ارتباطات خاص و تعريف شده اي که مبتني بر ترجيح منافع و مصالح سازمان است را با رسانه ها از جمله رسانه هاي نوشتاري ( مطبوعات) و رسانه اي شنيداري و ديداري (راديو و تلويزيون) برقرار مي کنند . دراين رويکرد هريک ازطرفين (روابط عمومي و رسانه ها) بدنبال تأمين خواسته ها و نيازهايي هستند که درپاره اي اوقات با يکديگر متفاوت و حتي متضاد و مغايرند .

بر اساس اين ديدگاه هدف روابط عمومي ها عبارت است از حفظ منافع سازمان در جهت کارآمد نشان دادن سازمان، تبليغ دستاوردها، تشريح موفقيت ها، حفظ و تثبيت وضعيت موجود ونهايتاً مشروع و موجه جلوه دادن اقدامات و عملکرد هاي سازمان .

بالطبع بر اساس اين رويکرد، اخبار و گزارشهاي تنظيم شده از سوي روابط عمومي ها نيز مبتني بر ارائه اطلاعات با صبغه تبليغي، آوازه گري ، عدم اشاره به ضعفها و نارسايي ها ، تحريم خبري مطبوعات در حوزه انتشار اخبار انتقادي و تلاش در جهت هر چه بيشتر معرفي کردن و تبليغ سازمان است .

بطوريکه بر اساس اين ديدگاه شايد پنهانکاري و جلوگيري از دستيابي رسانه ها به اطلاعات و اخبار واقعي سازمان و امتناع از شکل گيري جو انتقاد عليه سازمان متبوع مورد توجه قرار مي گيرد.

عمدتاً روابط عمومي هاي پيرو اين رويکرد از ارائه اخبار و اطلاعات به مطبوعات بي ميل بوده و يا در صورت انتشار و انعکاس اخبار سعي بر آن دارند تا عملکرد و اقدامات سازمان خويش را از نظر خوانندگان مهم و حساس جلوه دهند و بيشتر بر وجه تبليغي آن تکيه نمايند .

اين ديدگاه در دراز مدت ناکام خواهد ماند و ممکن است آسيب هايي را به منافع سازمان و نهايتا منافع اجتماعي و ملي مردم وارد کند . چرا که سازمان يک واحد منفرد و مستقل و بي نياز از ارتباط با ساير سازمانها و نهادها و بخصوص رسانه ها نيست و چنانچه منافع و مصالح آن با رويکردي مشروعيت بخش و احياناً کاذب و ظاهري عنوان گردد بقا، حفظ و ثبات سازمان با مخاطرات جدي مواجه مي شود .

بر اساس اين ديدگاه ، مطبوعات از عملکرد روابط عمومي ها راضي نبوده و دائماً اين انتقاد را بر روابط عمومي ها وارد مي دانند که رويدادها، اقدامات، عملکردها و اخبار خود را به نحوه مناسب و شفاف در اختيار مطبوعات جهت انعکاس به جامعه و افکار عمومي قرار نمي دهند و يا چنانچه درصدد انجام وظايف اطلاع رساني خويش برآيند ، سعي دارند با نگاهي تبليغي و رپرتاژ گونه به تبليغ خود بپردازند.

ديدگاه دوم ديدگاهي است مبتني بر ارتباطات متقابل و دو سويه بطوريکه روابط عمومي ها و مطبوعات بجاي رقابت و ستيز، درصد تعامل با يکديگر و مکمل دانستن طرفين مي باشند . در اين ديدگاه ساختار روابط عمومي ها با برخورداري از دانش تخصصي و پايبندي به اصول حرفه اي و اخلاقي ضمن شناخت مسئوليتها و جايگاه خويش ، نيازها و منافع متقابلي را با مطبوعات (رسانه ها) مطمح نظر قرار داده و با استفاده از راهکارهاي مناسب ارتباطي و پرهيز از انتظارات نامعقول و غير منطقي سعي در ارائه اطلاعات و اخبار شفاف و درست از سازمان به منظور فراهم سازي شرايط توسعه يافتگي و رشد يکديگردارند.

در اين ديدگاه از سويي روزنامه ها و مطبوعات با نگاهي خبري و تحليلي و با برخورداري از بينش حرفه اي و ارتباطي خود سعي در انعکاس صحيح و مناسب مطالب داشته و از سويي روابط عمومي ها نيز به انتشار و انعکاس اخبار بطور منظم و مستمر اقدام مي کنند . تعامل و ارتباط متقابل بين روابط عمومي ها و رسانه ها کارکردهايي را براي طرفين به ارمغان مي آورد . بطوريکه از سويي فرصت دستيابي به زمان و مکان رايگان در رسانه ها را به منظور انتشار اخبار و اطلاعاتي که روابط عمومي ها به هر دليل مشتاق به اعلام و انتشار و انعکاس آنها هستند را فراهم مي کند و هم از سويي فرصت دستيابي به اخبار و اطلاعات را بصورت رايگان و مستقيم ( دست اول ) در اختيار رسانه ها قرار مي دهد . چرا که در اغلب اوقات رسانه ها براي دستيابي به اطلاعات و اخبار سازمانها مي بايست با صرف هزينه و زمان و با اعزام خبرنگار به سازمانها و شرکتهاي مورد نظر، اطلاعات و اخبار را به سختي بدست آورند .

در دنياي کنوني و در سالهاي اخير روابط عمومي وارد مرحله جديدي ( شايد بتوان آنرا ديدگاه سوم تلقي کرد ) از تکامل و رشد و بالندگي خود گرديده که از پيشرو بودن ومتعالي بودن سازمان حکايت دارد. روابط عمومي پويا مهمترين صفت روابط عمومي مدرن و تخصصي بشمار مي رود . در اين مرحله، فعاليت اصلي روابط عمومي ها صرفاً اطلاع ساني و خبر رساني نيست . روابط عمومي پويا علاوه بر انجام هر چه علمي تر و تخصصي تر وظايف و مسئوليتهاي سنتي خود ، مهمترين وظيفه و مسئوليت خويش را تحقيق و پژوهش در سطح جامعه مي داند . چرا که بر اين باورند که تحقيق مقدمه توسعه و رشد است و هر گونه هدف گذاري ، برنامه ريزي ، تعيين استراتژي و روش شناسي و حرکت جهت نيل به دستاوردها منوط به انجام پژوهش و تحقيق است .

بر اين اساس روابط عمومي با انجام تحقيق و پژوهش و جمع آوري اطلاعات و ارائه آن به درون سازمان ( مديريت ارشد و تصميم گيران) سعي دارد تا مديريت را از بازخوردها مطلع نمايد . بطوريکه مديريت سازمان بداند چه مسائلي در جامعه در ارتباط با سازمان وجود دارد ؟ مردم در رابطه با سازمان چه مي انديشند ؟مشتريان و مخاطبان، خدمات و محصولات شرکت را چگونه ارزيابي مي کنند؟ و… . از اين رهگذر ضمن نياز سنجي و اشراف و آگاهي از محيط پيراموني و دروني ، نيازهاي ارتباطي شناسايي و در جهت تحقيق اهداف مورد نظر برنامه ريزي و سياستگذاري بعمل خواهد آمد .

در اين مسير روابط عمومي نه تنها عملکردها را تشريح مي کنند بلکه زمينه تحقق عملکرد را نيز فراهم نموده و بسترهاي لازم جهت تصميم گيري و برنامه ريزي مناسب بر اساس نيازهاي عمومي و خواست هاي اجتماعي و فرهنگي را نيز مهيا مي نمايد .

روابط عمومي پويا با انتقال پيام هاي صحيح و متناسب با زمان و مکان خاص خود ، به تشريح برنامه ها و سياستها و اقدامات انجام شده سازمان متبوع در جهت پاسخگويي به نيازهاي مخاطبان که در حقيقت از نيازها و باز خوردهاي اوليه ( يافته هاي پژوهش) اخذ شده مي پردازد . در اين مرحله روابط عمومي نيازي به پنهانکاري اخبار و اطلاعات ندارد و فاصله مردم و سازمانها با استفاده از کانالهاي مختلف ارتباطي هر روز کمتر شده و شکاف اطلاعاتي بين سازمان و مخاطبان اعم از مردم و رسانه ها نا چيزتر مي شود . اين رويکرد بر الگوي سه سويه ملت ، رسانه ها و دولت استوار است .

 

  • تعريف خبر

خبر اطلاعات مربوط به يک رويداد يا اتفاق يا تحول است که در جايي چاپ يا پخش مي شود . در واقع خبر گزارشي از رويدادهاست که داراي يک يا چند ارزش خبري است . هدف خبر آگاهي بخشي و اطلاعات رساني است . خبر چنانچه بصورت حرفه اي تهيه و تنظيم شود مي تواند اثر بخشي تبليغي را نيز بطور پنهان بوجود آورد . نگارش و تهيه خبر مانند ديگر کارهاي مطبوعاتي ريشه در خلاقيت ، دانش ، ذوق ، سليقه ، عشق ، استعداد و افکار نويسنده دارد که در اين ميان مستلزم برخورداري از تکنيکهاي ارتباطي و نوشتاري است .هدف اصلي يک خبر ، ايجاد و خلق احساس عميق و ژرف از رخ داد پديده اي است که مورد توجه افکار عمومي قرار مي گيرد .

نويسندگي بعنوان يک هنر ، مستلزم اصولي است و نويسنده مي بايست برخوردار از صفات و ويژگيها يي باشد تا بتواند در کار و فعاليت خويش بطور موثر و موفق عمل نمايد . نويسنده روابط عمومي که وظيفه مستقيم تنظيم و تهيه اخبار و گزارشات و مقالات را بر عهده دارد نيز از اين قاعده مستثني نيست و موفقيت وي و بالطبع روابط عمومي و سازمان در گرو برخورداري از شرايطي از قبيل ، داشتن ذوق و استعداد نويسندگي ، عشق به نوشتن ، علاقه به يادگيري ،خواندن و مطالعه کردن ، برخورداري از گنجينه لغات ، کنجکاوي و تيز بيني ، داشتن هوش بالا ، توانايي جوشش با طبقات مختلف اجتماعي ، داشتن توانايي جسمي و روحي جهت برقراري ارتباط با منابع خبري ، پرهيز از تکبر و خود بزرگ بيني و… است.

نويسندگي در روابط عمومي با روزنامه نگاري تخصصي که بعنوان نويسنده در مطبوعات مشغول به فعاليت است به لحاظ اهداف ، کانالهاي ارتباطي و نوع مخاطبين و نحوة تأثير گذاري بر افکار عمومي داراي تفاوت هايي است . هدف روزنامه نگار و خبرنگار تخصصي ( که در حوزه رسانه ها مشغول است ) ارائه اطلاعات و اخبار به گونه اي بي طرفانه و هدفمند است . هر چند که ميل شخصي و ميزان دانش تخصصي وي در حرفه روزنامه نگاري بر نحوه و نوع استفاده وي از واژگان در تنظيم خبر موثر است اما ميزان دخالت و جانبداري نويسنده روابط عمومي از نوع اخبار و چگونگي تنظيم اطلاعات جهت انتشار و انعکاس ملموس تر و قوي تر است . او علاوه بر انتشار خبر سعي در آگاهسازي ، ترغيب و متقاعد ساختن شنونده و کسب حمايت مخاطبان از طريق بکارگيري شيوه ها و تکنيکهاي خاص خبري و نوشتاري است و سعي در جلوه دادن عملکردها و فعاليت هاي سازمان متبوع خود در نگاه خوانندگان دارد . نويسنده روابط عمومي با اين رويکردي مي نويسد که چگونه مي توان به سازمان در جهت رسيدن به اهدافش کمک کرد ؟ چگونه مي توان با انتشار اخبار متعدد ، خدمات ودستاورد ها و عملکردهاي سازمان را به بهترين شکل تشريح و اطلاع رساني کرد ؟

کانون اصلي هر خبر را دو شاخص فراگير بودن خبر ( گستردگي و مورد توجه قرار گرفتن آن خبربراي عده زيادي از مخاطبان) و سرعت تهيه و انتشار تشکيل مي دهد . هر خبر مي تواند در بر گيرنده ارزشهاي خبري ، عناصر خبري و همچنين ساير ويژگيها و کاربردها باشد که در ذيل به اين مقوالات اشاره مي شود .

  • ارزشهاي خبري

هر خبر داراي ارزشهاي خبري يا معيارهايي هستند که مي تواند براي مخاطبان مهم جلوه نمايد . بعبارت ديگر هر رويداد مي تواند داراي يک يا چند ارزش باشد که به آنها ارزش خبري مي گويند .

ارزشهاي خبري باعث مي شوند که يک رويداد يا اتفاق به يک خبر تبديل شود. ارزشهاي خبري به خبر قدر و منزلت و ارزش و اهميت مي دهد ارزشهاي خبري عبارتند از :

۱) فراگيري يا در بر گيرندگي

هر رويدادي که جمعي وسيعي از مردم را در بر گيرد و بعبارت ديگر به جمع فراواني از مردم مربوط باشد و بر آنها تأثير گذار باشد از شاخص فراگيري برخوردار است .

۲) شهرت

هيشه افراد ، نهادها و گروههايي که داراي شهرت هستند مورد توجه قرار مي گيرند و مي توانند ارزش وجايگاه ويژه اي را در بين خبرها به خود اختصاص دهند .

۳) تضاد و اختلاف

همواره خبرهايي که در برگيرنده تضاد ، درگيري ، کشمکش و اختلاف بين انسانها ، گروهها و سازمانها هستند مورد توجه قرار مي گيرند .

۴) غير عادي بودن و شگفتي

حوادث شگفت انگيز و غير عادي که بصورت استثنايي رخ مي دهند مي تواند توجه و نظر مخاطبان و مردم را به خود جلب کند .

۵) فراواني در ميزان ، تعداد و مقدار

هر حادثه يا رويدادي که بر گيرنده ارقام بالا ، تعداد بالا ، يا برخوردار از مقادير قابل توجهي از مقدار و ميزان باشد مي تواند نظر مردم را به خود جلب کند .

۶) تازگي و جديد بودن

تازه بودن و جديد بودن اخبار (دست اول بودن) و توجه به زمان انتشار خبر موجب توجه مخاطبان مي شود .

۷) نزديک بودن و مجاورت با خبر

مجاورت و نزديک بودن مکاني ، فضايي و معنايي افراد با اخبار و رويدادها موجب مهم واقع شدن خبر براي عده اي که در آن محدوده جغرافيايي يا معنايي و فضايي قرار دارند مي گردد .

اخبار و گزارشهاي خبري بايد برخوردار از عناصري باشد که به آنها عناصر خبري مي گويند . اخباري که در بر گيرنده عناصر ششگانه خبري نيستند به لحاظ محتوا و غناي خبري و نگارشي ناقص بوده و برخوردار از کاستي هاي ساختاري اند .

عناصري خبري عبارتند از :

۱) چه ( چه چيزي ) : بيان اينکه چه چيزي رخ داده است . چه : مهمترين عنصر خبري است که ماهيت رويداد را مشخص مي کند .

۲) چه کسي : منظور بيان خالق يا ايجاد کننده رويداد است . يعني چه کساني موجب حادث شدن اتفاق يا رويداد و خبر شده اند .

۳) کجا : يعني رويداد يا خبر در چه محلي اتفاق افتاده و ايجاد شده است. منظور از« کجا » در واقع محل وقوع رويداد و توجه به عنصر مکان است .

۴) کي ( چه موقع) : رويداد در چه زماني اتفاق افتاده است . منظور از «کي» در واقع زمان وقوع رويداد و توجه به عنصر زماني خبر است .

۵) چرا: عنصر تحليلي خبر است اين عنصر علت وقوع و هدف و انگيزه اصلي تهيه خبر و رويداد يا حادثه را بيان مي کند .

۶) چگونه (چطور): عنصر تشريحي و توصيفي خبر است . اين عنصر نحوه و مکانيزم وقوع خبر يا رويداد و مراحل و فرآيند حاکم بر آن خبر را براي مخاطب بيان مي کند .

  • انتشار خبر

تا حد ممکن بايد تلاش کنيم در يک خبر به تمامي عناصر خبري توجه داشته باشيم و در فرآيند خبر رساني به پرسشهاي عناصر خبري پاسخي کوتاه و جامع ارائه دهيم . لزوماً هر خبر بطورقطعي و حتمي منتشر نمي شود و عوامل مختلفي در احتمال و شانس انتشار و درج خبر از سوي رسانه ها وجود دارد که روابط عمومي ها مي بايست با شناسايي و درک جامع اين عوامل نسبت به انتخاب بهترين راهکار و تکنيک ارتباطي جهت ارتباط با رسانه ها اقدام نمايند .

بطوريکه رسانه ها با توجه به نحوه مديريت و نوع مالکيت آنان ، سياستها ، خط مشي ها ، دوره هاي انتشار ، شرايط اجتماعي و سياسي کشور و …دائماً دست به گزينش اخبار و اطلاعات و همچنين نحوه انعکاس اخبار ارسالي از سوي روابط عمومي ها مي زنند.

رسانه ها عمدتاً بر اساس نوع مالکيت و مديريت به انواعي شامل رسانه هاي خصوصي ، رسانه هاي دولتي و رسانه هاي عمومي قابل طبقه بندي و تفکيک مي باشند .

رسانه هاي خصوصي تمايل بسيار اندکي در انعکاس اخباري که از سوي روابط عمومي ها تهيه مي شوند دارند . نشريات خصوصي معمولاً روشي انتقادي داشته و مي کوشند در مورد اخبار و اطلاعات شخصاً جستجو و تحقيق کنند و سپس باديدگاهي تحليلي و تفسيري به بررسي اخبار بپردازند .

رسانه هاي دولتي و بخصوص مطبوعات دولتي با روابط عمومي ها رابطه اي گرم تر ، متقابل و ارتباط قوي تري دارند بخصوص چنانچه روابط عمومي هاي دستگاههاي دولتي طرف تعامل آنها باشند ، امکان درج و انعکاس اخبار روابط عمومي ها در نشريات دولتي بخاطر وجود روابط متقابل بين آنها بسيار بيشتر از نشريات خصوصي و عمومي است . مثلا روزنامه ايران و اکثر خبرگزاريها را مي توان ازجمله رسانه هاي دولتي بشمار آورد.

رسانه ها و مطبوعات عمومي را مي توان حد فاصل مطبوعات خصوصي و دولتي قلمداد کرد . مطبوعات عمومي با توجه به سياستها و خط مشي ها خود سعي دراطلاع رساني صحيح و بي طرفانه از اخبار گوناگون و متعدد دارند . روزنامه هاي اطلاعات و کيهان را مي توان از جمله مطبوعات عمومي کشورمان بشمار آورد.

در ارتباط با دوره انتشار نيز بايد عنوان داشت که نشريات روزانه و هفتگي تمايل بيشتري به انتشار و انعکاس اخبار دارند و در مقابل نشريات ادواري مثل ماهنامه ها ، فصلنامه ، سالنامه ها و … بيشتر تمايل به ارائه تفسير هاي خبري ، تحليل ، مصاحبه هاي غير خبري و … دارند .

شرايط سياسي و اجتماعي و مناسبتهاي مذهبي و ملي نيز بر انتخاب و گزينش اخبار و رويدادها تأثير گذار است. در ايام و شرايطي که تراکم خبري به علت وقوع رويدادهاي خاص بيشتر است، شانس انتشار اخبار عمومي و مطالبي که از سوي روابط عمومي ها منعکس مي گردد کمتر است. مثلاً در زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري امکان درج و چاپ اخباري مبني بر عملکرد سازمان که از سوي روابط عمومي ها به رسانه ها مخابره مي شود بسيار کم است و يا بالعکس در هفته دولت امکان درج اخبار و گزارشهايي که مبتني بر عملکردها ، دستاوردها و پروژه هاي عمراني دربخش دولتي است بيشتر است .

اطلاع رساني ، برجسته سازي ، آگاهي بخشي و پيشگيري از بحران از جمله مهمترين کاربردهاي خبر بشمار مي رود که روابط عمومي ها مي بايست با توجه به اهداف سازماني نسبت به اين مهم اقدام نمايند . نويسنده خبر در روابط عمومي مي بايست تمامي مراحل کار خبري را به طور کامل انجام و فرآيند کار خبري را به اتمام برساند . وقفه يا کاستي در هر يک از مراحل کار خبري ، اثر بخشي و کارايي فرايند خبري را با چالش روبرو مي نمايند .

 

مراحل فرايند خبري عبارتند از :

۱) خبر گيري و جمع آوري اطلاعات ، روابط عمومي مي بايست با برقراري ارتباط موثر با منابع خبري و مطالعه و بررسي پيرامون موضوعات مورد نظر همواره خبرهايي را جهت انتشار در ذهن داشته باشد .

اسناد و منابع خبري عبارتند از گزارشات ساليانه ، گزارش عملکرد ادواري ، گزارشهاي تحقيقي ، گزارشهاي فروش و درآمد ، پروژه هاي در دست اجرا ، پروژه هاي مصوب آتي ، سخنراني ها ، همايشها ، مراسمها ، مصاحبه هاي تخصصي ، تعميرات دوره اي ، برنامه هاي اجرايي ، گزارش بازرسي ها و ارزيابي ها ، مصوبات جلسات ، کميته ها ، گروهها ، گزارش بازديد ها و …

۲) خبر نويسي و تنظيم و نگارش خبر ، صرف در دسترس بودن منابع خبري موجب شکل گيري خبر نمي شود. نويسنده روابط عمومي مي بايست ضمن آشنايي با دستور زبان و همچنين شناخت ساختار زبان ، ضمن بکار گيري مناسب ترين واژه ها و با بهره گيري از هنرو خلاقيت نوشتاري خويش نسبت به تهيه خبر بر اساس اصول و مباني علمي خبر نويسي اقدام نمايد.

۳) خبر رساني و انتشار و ارسال خبر، مخابره کردن خبر به رسانه ها ازجمله خبر گزاريها و مطبوعات و بخصوص رسانه هاي ديداري و شنيداري يکي ديگر از بخشهاي مهم مراحل کار خبري است. چنانچه نويسنده با بهره گيري از منابع خبري و اطلاعاتي و همچنين پيروي از الگوها و اصول خبر نويسي موفق به خلق خبري جذاب و مهم گردد ولي آنرا به موقع مخابره و ارسال ننمايد ، تمامي مراحل کار خبري ناکام خواهد ماند .

گاهي اوقات نقش روابط عمومي ها در کار تهيه خبر و مصاحبه هاي خبري بدليل عدم برنامه ريزي درست و عدم پيروي از الگوي منسجم و روش شناسي حرفه اي تنزل مي يابد و ممکن است در اين شرايط روابط عمومي ها در کل سازمان جايگاه خود را از دست دهند و به بيراهه کشانده شوند چرا که در يک برداشت عمومي ، وظيفه اصلي روابط عمومي از نگاه عوامل سازماني تهيه و انتشار به موقع اخبار و اطلاعات بشمار مي رود .

مطبوعات به لحاظ داشتن محدوديت در چار چوب مطالب و نوع مخاطبان ، معمولاً از گزارشهايي استفاده مي کنند که در قالب و اصول روزنامه نگاري تهيه شده باشد . در گزارشات ارسالي به رسانه ها ضمن توجه به ارزشهاي خبري و اطلاعاتي ، مختصر نويسي ، حذف اطلاعات زايد و مبهم مي بايست نظر و توجه اصحاب رسانه ها را نيز جهت انتشار اخبار جلب نمائيم .

  • نکات راهنما جهت تهيه و تنظيم خبر در روابط عمومي
  1. اطلاعات دقيق ، گويا و صحيح را براي مخاطبان بيان کنيم .
  2. مسائل مهم و حساس را بيان کنيم .
  3. مخاطب شناسي کنيم و همواره خود را بجاي مخاطب قرار دهيم.
  4. ساده و روان بنويسيم و به غناي محتوا بيندشيم .
  5. قبل از تهيه خبر نسبت به کسب اطلاع از موضوع و افزايش ميزان آگاهي از ابعاد مختلف پديده يا واقعه کوشش نمائيم.
  6. اهداف مورد نظر در خبر رساني از قبيل نتايج ارتباطي ، تعيين نوع پيام ، انتخاب کانال ارتباطي و… رابه دقت مورد نظر قرار دهيم.
  7. گويا ، رسا، و مختصر بنويسيم.
  8. با زبان سوم شخص و با تکيه بر زمان گذشته بنويسيم بطوريکه احساس بي طرف بودن ما به مخاطب القاء شود .
  9. بر روي موضوع خبر و عناصر خبري تکيه کنيم و هرگز وحدت موضوعي خبر را فراموش نکنيم.
  10. ارزشهاي خبري را مد نظر قرارداده و بهترين شکل ممکن از آنها بهره ببريم .
  11. چارچوب کلي خبر را بصورت مرحله اي بيان کنيم و صرفاً به زوايا يا عناصر خاصي از خبر تکيه نکنيم .
  12. تا حد ممکن به شيوه هرم وارونه بنويسيم.
  13. ترجيحاً با ليدهاي متکي بر عنصر « چه چيزي»شروع کنيم .
  14. با بيان نقل قول هاي مستند ، اعتبار و اعتماد خبرها را بيفزائيم و روحي جذاب و زنده به خبرها بدهيم .
  15. به اصل خبر بپردازيم و از تعريف ، تمجيد ، تبليغ يا نفي اتفاق و رويداد پرهيز کنيم .
  16. منابع خبري را ذکر کنيم.
  17. نظر خود را بجاي خبر به خواننده القا نکنيم.
  18. از بيان مطالب حاشيه اي و آوردن مطالب جزئي و بي ارزش پرهيز کنيم .
  19. چنانچه در خبر مجبور شديم ليد را با « چه کسي » آغاز کنيم ،سمت و عنوان شخص را بر نام و نام خانوادگي او ترجيح دهيم .
  20. مهمترين عناصر خبري از جمله چه چيزي ، چه کسي و کجا را در پاراگراف اول خبر و تحت قالب ليد خبر بيان کنيم.
  21. جمله بندي مناسب و پرهيز از اطناب در جمله نويسي را رعايت کنيم . بهترين حالت بهره گرفتن از حداکثر ۱۵ تا ۱۷ واژه در يک جمله است.
  22. از پاراگرافهاي کوتاه استفاده کنيم و هر پاراگراف را به موضوعي خاص اختصاص دهيم . بهتر آن است که هر پاراگراف بيشتر از ۶ تا ۸ خط نباشد .
  23. دانش خويش در حوزه شناخت ساختار و دستور زبان فارسي را تقويت کنيم .
  24. مطالعه کردن و خواندن مقدمه نوشتن است . براي خوب نوشتن بايد خوب مطالعه کنيم .
  25. بهتر است ارقام را بصورت حروفي بنويسيم .
  26. از بيان و بکار گيري کلمات و اصطلاحات محاوره اي در نوشته ها پرهيز کنيم .
  27. سرعت در تهيه ، تنظيم و انتشار خبر را هرگز فراموش نکنيم.
  28. غلطهاي املايي و انشائي آفت خبر است . مواظب اينگونه خطاها باشيم.
  29. اصول اخلاقي و حرفه اي را رعايت کنيم و در چارچوبهاي قانوني و اخلاقي بنويسيم.
  30. از بيان و کاربرد کلمات تخصصي در تنظيم خبر براي مطبوعات تا حد ممکن اجتناب کنيم .
  31. در بيان و نوشته ها اغراق نکنيم.
  32. موانع پيراموني انتشار و درج اخبار را شناسايي و آنرا به بهترين نحو مديريت کنيم .

منابع : سایت خبری وزارت نیرو ( www.news.moe.org.ir )

همچنین شاید مطالب زیر مورد پسندتان باشد...

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *